این کلیسا به عنوان یکی از قدیمی ترین ساختارهای ایروان در قرن هفدهم ساخته شد، کلیسایی زیبا که بنای آن به کمک سنگ قرمز و سیاه توفا، نوعی مصالح مرسوم که به وفور در معماری ارمنستان مورد استفاده قرار می گیرد، مزین گردیده. در طراحی این کلیسا علاوه بر سنگ توفا از گچ بری های زینتی و چلپیا سنگ یا خاچکار استفاده شده است. چلیا سنگ یا خاچکار نوعی سنگی سنتی است که بر روی آن صلیب کنده کاری شده و در تمام طول تاریخ ارمنستان وجود داشته است. تشخیص موقعیت این کلیسا با توجه به قرار گرفتنش در حیاطی احاطه شده با ساختمان های مسکونی کمی دشوار می باشد به بیانی دیگر این کلیسا در میان آپارتمان های سبک شوروی پنهان گردیده با این حال این کلیسا به عنوان گنجینه ای ارزشمند ارزش بازدید و دیدن را دارد و یکی از نقاط محبوب در این شهر به شمار می رود. ساخت و ساز این کلیسا در محل قدیمی یک صومعه ویران شده و به اهتمام و پشتیبانی خیر معروف کجا پانوس کلانتر (Khoja Panos Kalantar) یکی از ثروتمندترین تجار ایروان ساخته شد. می توان از دیوار شمع های سوخته به عنوان یکی از جذاب ترین بخش های کلیسا نام برد، جاییکه مراجعه کنندگان در آنجا به عنوان یک سنت مقدس برای روح عزیزانشان شمع روشن می کنند. با توجه به اینکه کلیسا در ساعت 19 تعطیل می شود از این رو علاقمندان می توانند با پایین رفتن از پله ها از کلیسای کوچک سنت آنا (St. Ananias) که تا دیر وقت باز است نیز دیدن نمایند.