بهترین مراکز دیدنی ایران

کلیسای ارامنه مریم مقدس در سال 1324 بر روی زمینی صلیبی شکل به ابعاد 45.32 متر در 8.19 متر با بودجه 100 هزار تومانی ساخته شد. هزینه ساخت این کلیسا را یک خیر ارمنی به نام رومان عیسی یان تقبل کرد.

خیابان علوی کاشان یکی از جاذبه های این شهر است و به خاطر قرار گرفتن بناهای تاریخی زیادی در آن، مشهور شده است. در خیابان علوی همچنین مجموعه های اقامتی نیز قرار دارند پس می توان آن را خیابانی مناسب برای اقامتی 1 روزه مد نظر قرار داد.

مجموعه ورزشی آرارات یکی از باشگاههای ورزشی فرهنگی مربوط به دوره قبل از انقلاب است که بر روی آرامستان ارامنه در ده ونک ساخته شد. بعد از انقلاب دولت تمام مکان های غیر مذهبی را مصادره نمود این شد که صاحب مجموعه تصمیم گرفت که کلیسایی در محدوده این باشگاه بسازد تا مجموعه اش مصادره نشود.

مساجد در اصفهان، یکی از مهمترین بناهای کهن و زیبای این شهر را تشکیل می دهند و مسجد ایلچی یکی از همین ساختمان های تاریخی به شمار می رود. این مسجد در زمان حکومت شاه سلیمان صفوی و به همت صاحب سلطان بیگم، دختر حکیم نظام الدین محمد بنا شده است.

مسجد علی قلی آقا بنایی است تاریخی به قدمت سلطنت حکومت صفوی. علی قلی آقا از خواجه سرایان در زمان سلطنت شاه سلطان حسین صفوی، به شمار می رود. این مرد نیکوکار و برادرش خسرو آقا، هر دو در زمان حیاتشان بناهایی ساختند.

مسجد آقا نور یکی از مساجد قدیمی و دیدنی های ارزشمند شهر اصفهان است. ساخت این مسجد در زمان شاه عباس اول شروع شده و پس از مرگ او در نخستین سال سلطنت شاه صفی به پایان رسیده است.

حاجی میرزا خان، معروف به تاجر مصری، در سال 1061 قمری همزمان با پادشاهی شاه عباس دوم این مسجد را در فضایی با ابعاد 40 در 50 متر مربع بنا کرد. با نزدیک شدن به مسجد مصری به سردری زیبا با کاشی کاری های چشم نوازی رو به رو خواهید شد.

شهر با تمدن اصفهان تعداد قابل توجهی مسجد را در خود جای داده است که قدمت تعدادی از آنها به سال های بسیار قبل باز می گردد. مسجد دروازه نو نیز یکی از این مکان های عبادی تاریخی است و یادگاری به جا مانده از دوران قاجار می باشد.

مسجد تبریزیان اثری به جا مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 10 خرداد سال 1382 با شماره 9111 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بر اساس منابع تاریخی بانی این اثر مشخص نیست و گمان می رود که دلیل نام تبریزیان که بر روی این مسجد گذاشته شده است محله تبریزیان باشد.

مسجد بیرون ابرکوه که دلیل نامگذاری آن واقع شدن در بیرون حصار دور شهر بوده است. این مسجد از نوع دو ایوانی شرقی و غربی است. باقیمانده های تنها مناره آن در قسمت شمالی است که امروزه برای دسترسی به پشت بام از آن استفاده می شود. طاق و قوس ها همگی مشابه نمونه های اوایل اسلام و دوران ساسانی است.