بهترین مراکز دیدنی ایران

خانه امام جمعه تهران واقع درخیابان ناصر خسرو مقابل وزرارت دارایی قرار گرفته است. این خانه در ابتدا در سال 1221 توسط میرزا آقاخان نوری دومین صدر اعظم ناصرالدین شاه یا اعتمادالدوله ساخته شد. بعدها در سال 1285 هجری خورشیدی امام جمعه تهران آن را از او خرید.

میدان عتیق یا سبزه میدان امروزه با نام میدان امام علی شناخته می شود و به شکل فضایی ذوزنقه می باشد و اطراف آن با ساختمان های 2 طبقه محصور است. سبزه میدان قبلا یکی از میدان های اصلی شهر بود و ساخت آن به زمان سلجوقیان بر می گردد.

جنگل های استان مازندران از مقاصد گردشگری محبوب شمال کشور هستند که به دلیل مناظر طبیعی زیبا و آب و هوای معتدل خود شناخته شده هستند. پارک ملت محمود آباد یکی از پارک های جنگلی در شهرستان بابل این استان است که می توانید در سفر بعدی خود به این استان سرسبز از دیدن آن لذت ببرید.

زیارتگاه مقدس خدیجه خاتون در واقع آرامگاه خواهر امامزاده جعفر (ع) و فرزند امام موسی بن جعفر (ع) می باشد، ایشان در دهه سوم قرن پنجم هجری شمسی وفات یافته است. گفته می شود بر اساس کتیبه های موجود در آن قدمت بنا به قرون 6 یا 8 هجری شمسی بر میگردد.

آب انبار دروازه مهریز اثری به جا مانده از قرن یازدهم هجری قمری می باشد که تاریخ 9 اردیبهشت سال 1382 با شماره 8563 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این آب انبار قدیمی که در گذشته مجموعه خدماتی برای استراحت مسافران بوده است اکنون متروک می باشد.

یکی از بناهای تاریخی شهر ساری آب انبار نو در نزدیکی خیابان 18 دی است که در زبان محلی به نام نوانبار نیز شناخته می شود. این آب انبار توسط خورشید خانم که از خاندان معروف کنی ها بوده در زمان قاجاریه ساخته شده است.

آرامگاه امامزاده احمد اصفهان از بناهای تاریخی عصر صفویه است. این بقعه، محل دفن سید جلیل سید احمد از نوادگان امام جعفر صادق (ع) است. وقتی از ورودی با شکوه می گذرید آرامگاه برخی از عالمان، شاعران و عارفان، آرامگاه امامزاده، سقاخانه و صحن برایتان نمایان می شود.

نگارخانه کاخ گلستان موزه نقاشی های دوران قاجاریه می باشد. این تالار در ضلع شمال غربی کاخ گلستان در زیر تالار سلام یا تاج گذاری یا موزه قرار دارد. بنای نگارخانه در سال 1252 هجری شمسی نهاده شد.

خانه شهید رجایی هم مانند خانه دکتر شریعتی و پرفسور حسابی نه به خاطر هنر معماریش بلکه به خاطر روح بلند و سبک زندگی صاحبش مورد توجه واقع شده است و از سال 1373 به موزه تبدیل شد. خانه ای 254 متری بسیار ساده که تا سال 1373 محل زندگی همسر ایشان بوده است.

موزه جواهرات ملی محل نگهداری کلیه جواهرات باقیمانده از دوره صفویه تا به امروز می باشد. هر کدام از اشیا داخل این موزه برای خود داستانی دارند و فراز و نشیب هایی را طی کرده اند. تا قبل از دوره پهلوی هیچ کدام از پادشاهان اقدام به جمع آوری جواهرات حکومتی نکرده بودند.