مرتب سازی براساس:
دریاچه نمک خور در شهرستان خور و بیابانک بزرگترین دریاچه نمک فصلی ایران، از مرکز تا جنوب کویر مرکزی گسترش یافته است. خور به معنای آفتاب است و فرشته نگهبان آفتاب و نماینده کارهایی که در روز خور (روز یازدهم از هر ماه شمسی) انجام میشود.
غارها یکی از پر رمز و راز ترین مکان های گردشگری هر منطقه ای به شمار می روند و بازدیدکنندگان بسیاری برای ماجراجوی روانه آنها می شوند. در گلپایگان نیز غار قلعه جمال در کوهی به همین نام قرار گرفته است و از دیدنی های شگفت انگیز طبیعی این ناحیه به حساب می آید.
کارلادان نام یکی دیگر از محله های قدیمی اصفهان است. این محله قبلا از روستاهای شهر ماربین محسوب می شد ولی از سال 1362 به بعد از ماربین یا خمینی شهر امروز جدا شد و جزو اصفهان به حساب آمد. منار جنبان ها در این محله واقع شده اند.
در حوالی شهر شیراز، ویرانه هایی از شهری بسیار کهن، بزرگ، باشکوه و نامدار که روزگاری دور در آن شور و امید زندگی جریان داشته و با نام استخر، به نگارش تاریخی اصطخر، یا تخت طاووس از آن یاد شده، هنوز پا برجا هستند.
استان های شمالی کشور از جمله استان مازندران به داشتن مناظر طبیعی زیبا و سرسبز معروف هستند و کوه ها و جنگل های انبوه این منطقه هر کسی را مجذوب خود می کند. برخی از زیباترین این جاذبه های طبیعی در شهر ساری واقع شده اند که شامل کوهستان ها و قله های مرتفع و جنگلی می شوند.
آرامگاه چهل دختران تفت یکی از آثار ارزشمند متعلق به قرن پنجم هجری قمری است که در 54 کیلومتری جنوب غربی تفت و در روستای توران پشت قرار دارد. به گفته اهالی روستای توران پشت، در این مقبره چهل دختر در یک زمان دفن شده اند که به همین دلیل نام چهل دختران را بر آن نهاده اند.
خینه نام روستایی در شهرستان سمیرم و قرارگیری آن در دامنه دنا سبب ایجاد طبیعت مطبوع و زیبای آن شده است. قدمت این روستا به قبل از دوران ساسانیان می رسد و حدود 7000 سال تخمین زده می شود.
چاه دستکن مرنجاب یکی از چاه های مطرح و جذاب کشور است، زیرا در دل کویر و شوره زار، آب شیرین دارد. آب شیرین این چاه به خاطر فیلتر های ماسه ای است. عبور آب از خلال ماسه های باعث فیلتر شدن نمک ها و باقی ماندن آبی گوارا می شود.
اگر از دود و شلوغی پایتخت خسته شده اید پیشنهاد بسیار خوبی برای شما داریم: غار بورنیک و روستای هرانده، سفری به اعماق زمین از جنس ماجرا جویی. غار بورنیک زمانی محل زندگی انسان های غار نشین بود و با طولی حدود 3 کیلومتر، چهارمین غار طولانی ایران است.
ایران از جمله کشورهایی است که بناهای مقره ای متنوعی را با معماری های منحصر به فرد در خود جای داده است. آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی یکی از این بناها است و مقبره عارف بزرگ انتهای قرن 4 قمری و اوایل قرن 5 قمری است.