بهترین مراکز دیدنی ایران

مسجد جامع بابل در یکی از قدیمی ترین محله های این شهر قرار دارد و خود یکی از کهن ترین بناهای بابل می باشد که بر اساس تاریخ طبرستان، بنای اولیه آن در سال ۱۶۰ه.ق و به دست مازیار بن قارن ساخته شده است. این مسجد در دوران های مختلف از جمله دوران صفویه و قاجاریه بازسازی شده است.

مسجد آقا عباس آمل از جاذبه های گردشگری مذهبی تاریخی مازندران و یکی از آثار متعلق به دوران صفوی و قاجار است. این مسجد در شرق کلاگر محله قرار گرفته و از مساجد قدیمی آمل است و مرمت هایی بر روی بنای فعلی این مسجد انجام گرفته است.

بارزترین ویژگی مسجد امام حسن عسگری آمل قدمت آن است که بر اساس تخمین سازمان میراث فرهنگی، تاریخ بنای این مسجد به سال ۱۴۰هـ ق بر می گردد که باعث می شود قدیمی ترین مسجد آمل و کهن ترین حوزه علمیه ایران باشد.

مسجد جامع آمل یکی از مساجد جامع قديمي ايراني است که مربوط به اواخر دوران صفوی بوده و بر اساس منابع ذکر شده از سال ۱۱۰۶ به دستور شاه سلطان حسین صفوی ساخته شده و خوشبختانه پس از زلزله و آتشسوزی رخ داده هنوز پابرجاست.

مسجد وزیر یزد اثری به جا مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 7 مهر سال 1381 با شماره 6327 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد توسط سید مرتضی بن سید محمد عریضی ساخته شده است.

مسجد جامع خویدک اثری به جا مانده از دوران تاریخی پس از اسلام می باشد. از نظر موقعیت جغرافیایی این مسجد در شمال روستای خویدک و در مجاورت با قلعه و آسیاب آبی خویدک قرار گرفته است و اتفاقا مسجد پنجه علی نیز در نزدیکی آن بنا شده است.

مسجد حاج حسن صفی اثری باقی مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 24 اسفند سال 1383 با شماره 11644 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد درواقع بخشی از مجموعه حسینیه قدیم و جدید، ساباط، بازارچه و آب انبار می باشد.

مسجد دهنو اثری به جا مانده از دوران آل مظفر می باشد که در تاریخ 2 بهمن سال 1382 با شماره 10878 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد اولین کارگاه زنده حفاظت و مرمت پایگاه پژوهشی میبد می باشد.

مسجد برخوردار اثری به جا مانده از دوران پهلوی می باشد که در تاریخ 25 آبان سال 1384 با شماره 13727 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا ساخته ای از شخصی به نام حاج محمد حسین برخوردار که از تاجران ابریشم بوده است، می باشد.

مسجد حظیره اثری باقی مانده از سال 843 هجری می باشد که توسط حاج شمس الدین محمد بن زین الدین علی شاه میبدی ساخته شده است. گفته می شود ایشان این مسجد را برای استفاده و اسکان افراد تهی دست و همچنین به منظور عبادت و نماز خواندن بنا کرده است.