بهترین ایران

آب انبار امامزاده اثری باقی مانده از دوران صفوی می باشد که در تاریخ 22 مرداد سال 1384 با شماره 13023 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این آب انبار سی صد ساله به دلیل قرارگیری در کنار امامزاده مامانیک به این نام معروف شده است.

بقعه نصرالدین یزد اثری باقی مانده از قرن دهم هجری قمری می باشد که در تاریخ 9 بهمن سال 1384 با شماره 13903 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بقعه با نام بقعه سید نصر نیز معرفی می شود.

کنیسه کمال یکی از قدیمی ترین کنیسه های استان یزد، اثری به جا مانده از دوران صفوی می باشد که با شماره 6333 در تاریخ 7 مهر سال 1381 به عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شده است.

این مدرسه تاریخی به همراه آثار تاریخی دیگری نظیر باغ دولت آباد، قیصریه، میدان خان و جنب آباد توسط محمد تقی خان بن میرزا محمدباقر بافقی مشهور به خان بزرگ ساخته شده است.

خانه زرگر یزدی اثری به جا مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 9 اردیبهشت سال 1382 با شماره 8537 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه به دلیل برخورداری از موقعیت جغرافیایی عالی همواره مورد توجه بسیاری از افراد بوده است.

خانه وکیلی اثری باقی مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 10 خرداد سال 1382 با شماره 9109 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه در گذشته به صورت خصوصی مورد استفاده بوده است.

خانه فاضل عراقی که امروزه به بیمارستان دادگستری معروف است متعلق به مستشار و رییس دیوان عالی دوره پهلوی به نام فاضل عراقی می باشد که در سال 1334 با 35 تخت بیمارستانی وقف شد تا به عنوان بیمارستان زنان مورد استفاده قرار بگیرد.

سرا امید یکی از بناهای تقریبا قدیمی تهران است و قدمت آن مربوط به دوره پهلوی اول می باشد. سرا امید از 2 حیاط و حجره های اطراف آن تشکیل شده است. از جمله تزئینات به کار رفته در سرا امید خطاطی، کاشی کاری و گچ کاری های ظریف و زیبا هستند.

خانه رهاوی یک خانه اشرافی است که در اواخر دوران قاجاریه با معماری قجری ساخته شده است و تشابه زیادی با موزه آبگینه در کاخ گلستان دارد. مانند تمام خانه های اشرافی دوران قجر دارای تالارها و اتاق هایی با سقف های مقرنس کاری شده و آینه کاری های زیبا می باشد.

خانه و باغ زیبای شاعران معاصر ایران در واقع عمارت مخبر السلطنه در خیابان دولت است. این اثر متعلق به مهدی قلی هدایت معروف به مخبر السلطنه رییس اداره گمرکات و پستخانه آذربایجان بود. وی در سالهای 1320 تا 1324 ساکن این خانه بوده است.