بهترین ایران

شهر زیبای شیراز علاوه بر خانه های تاریخی زیبا، بناهای ارزشمند باستانی و موزه های غنی، عبادتگاه های چشمگیر و کم نظیر مانند مساجد، کلیساها و آرامگاه امامزادگان را نیز در بر می گیرد. یکی از این عبادتگاه های ویژه از لحاظ تاریخی و معماری، کلیسای مریم مقدس شیراز است.

مجموعه ورزشی آرارات یکی از باشگاههای ورزشی فرهنگی مربوط به دوره قبل از انقلاب است که بر روی آرامستان ارامنه در ده ونک ساخته شد. بعد از انقلاب دولت تمام مکان های غیر مذهبی را مصادره نمود این شد که صاحب مجموعه تصمیم گرفت که کلیسایی در محدوده این باشگاه بسازد تا مجموعه اش مصادره نشود.

کلیسای ارامنه مریم مقدس در سال 1324 بر روی زمینی صلیبی شکل به ابعاد 45.32 متر در 8.19 متر با بودجه 100 هزار تومانی ساخته شد. هزینه ساخت این کلیسا را یک خیر ارمنی به نام رومان عیسی یان تقبل کرد.

مسجد قدیمی توران پشت مربوط به دوره تیموری می شود و با شماره 2541 در تاریخ 5 آذر سال 1378 توسط سازمان میراث فرهنگی ایران به ثبت ملی رسیده است. بنا بر اعتقاد مردم این مسجد قدمگاه امام رضا (ع) می باشد.

محله سربند یکی از مناطق خوش آب و هوای قدیمی در شمال تهران است. از میدان تجریش که وارد خیابان دربند شوید در انتهای این خیابان به میدان سربند می رسیم که ابتدای محله سربند به شمار می رود. در وسط این میدان یک مجسمه سیمانی، نماد یک کوهنورد وجود دارد.

محله قصر دشت، با قدمتی طولانی همچون نگینی سبز در بخش شمال غربی شیراز قرار دارد. در ابتدا و در عصر حکومت زندیه، این منطقه به عنوان یک روستای کوچک در خارج از شهر قرار داشته که با گذر زمان و پیشروی و گسترش شهر شیراز، این روستا به بخشی از شهر و در نهایت به یک محله تبدیل می شود.

مسجد جامع بفروییه یا مسجد حاجی ملک در محله پایین بخش بفروییه شهر میبد قرار دارد. این مسجد نیز از قسمت های مختلفی چون گرمخانه مخصوص فصل های سرد و ایوان و تابستان خانه تشکیل شده‌. این بنا با خشت و گل ساخته شده و تنها قسمت کوچکی از قسمت شرقی بام آجری است.

مسجد بیرون ابرکوه که دلیل نامگذاری آن واقع شدن در بیرون حصار دور شهر بوده است. این مسجد از نوع دو ایوانی شرقی و غربی است. باقیمانده های تنها مناره آن در قسمت شمالی است که امروزه برای دسترسی به پشت بام از آن استفاده می شود. طاق و قوس ها همگی مشابه نمونه های اوایل اسلام و دوران ساسانی است.

این خانه تا سال 1357 هجری شمسی مسکونی بوده اما بعد از آن چندین سال به حالت متروک باقی مانده بوده که سپس در سال 1379 هجری شمسی پس از بازسازی در سال 1382 به هتل لاله یزد تغییر کاربری داده شده است.

خانه نواب وکیل اثری به جا مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 17 اسفند سال 1381 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه متعلق به میرزا سید محمد رضوی معروف به نواب وکیل بوده است.